அத்தியாயம்-5 

   சங்கவி நேத்ராவோடு நடந்துவர, "என்ன நேத்ரா அமைதியா வர்ற. எப்பவும் எப்படி எக்ஸாம் செய்தனு கேட்ப?" என்று பேசவும், "மறந்தே போயிட்டேன்.. எப்படி செய்த?" என்று சுரத்தையின்றி கேட்டாள். 

  "என்னப்பா... டல்லா கேட்கற?" என்று தீண்ட, "இல்லைப்பா... உனக்கு எழுத உதவினாரே... அவரோட பாஸ் இங்க இருந்தார். அவருக்கு சமீபத்தில் பார்வை இழந்திருக்கார். கண் போனதில் ரொம்ப மனமுடைந்து பேசினார். அதோட அவரோட காதலி கண்ணு தெரியலைன்னு விட்டுட்டு போயிட்டா. அவர் மனசுல ரொம்ப சோகத்துடனும், சலிப்புடனும் வாழறார். 

  கடவுள் நல்ல பணமும் வளமும் தந்து உயிர் பிழைக்க வச்சி, கூடமாட நடமாட உதவிக்கு ஒருத்தரை நியமிக்கற அளவுக்கு கருணையை தந்திருக்கார்னு சொல்லியும் அழுதுட்டார். ரொம்ப நேரம் பேசவும் மனசு ஒரு மாதிரி ஆகிடுச்சு சங்கவி." என்றாள். 

  "ஓ.. அதான் விஷயமா? சரி விடு இரண்டு சமோசா சாப்பிட்டா சரியாகிடும்" என்று அங்கே இருந்த கேண்டீனுக்கு வழிக்கேட்டு சென்றார்கள். 

  சமோசா டீ இரண்டும் வாங்கிவிட்டு ஓரிடமாக அமர்ந்தப்பின்னும் நேத்ராவுக்கு ராஜ்குமாரின் அழுகையே மனதில் பிசைந்தது. அதுவும் இவளது கையில் அவனது கண்ணீர் துளிகள் பட்டுதெறித்திருக்க, இப்பவும் அதை உணர்ந்தவளாக அவளது இடது கையால் வலது கையை தடவினாள். 

  "போன் நம்பர் தெரிந்தாலாவது அவரிடம் இப்ப எப்படியிருக்கிங்கனு விசாரிக்கலாம். ஆனா அதுவும் இல்லை." என்று குறைப்பட்டாள் நேத்ரா. 

சங்கவியோ, "ஹே என்னப்பா.. நம்பர் வேணுமா. என்கிட்ட எனக்கு எழுத உதவி செய்த தேவா அண்ணா நம்பர் இருக்கு. அவரிடம் போன் செய்து வேண்டுமின்னா அவர் பாஸை பத்தி விசாரி." என்றதும், நேத்ராவோ உடனடியாக மறுத்தாள். 

"இல்லைப்பா... இப்ப வேண்டாம். ஹாஸ்டலுக்கு போயிட்டு இதே மனசஞ்சலம் அகலாமா இருந்தா பார்ப்போம்" என்று மறுத்தாள். 

  "அப்படியா.. சரி எதுக்கும் தேவா அண்ணா நம்பரை உனக்கு அனுப்பறேன்" என்று போனில் உள்ள அசம்பிளிட்டி செட்டிங்கின் உதவியால், ஸ்கீரின் ரீடர் மூலமாக, குரல் வழி வாசிப்புடன் தேவா அண்ணா நம்பரை நேத்ராவின் வாட்சப்பிற்கு அனுப்பப்பட்டது. 

  நேத்ராவும் அந்த எண்ணை 'தேவா' என சேமித்து வைத்து வைத்து கொண்டாள். 

   ஆட்டோ பிடித்து தங்கள் தங்கும் அறைக்கு வந்து, நிதானமாக நீரை அருந்தி ராஜ்குமாரின் பேச்சை மீண்டும் மனதில் ஓட்டிப்பார்த்தாள். 

'இது வேலைக்கு ஆகாது. அவர் தவறாக எண்ணினால் கூட பரவாயில்லை. போனில் ஒருமுறை நலன் விசாரித்து கொள்வோமென, தேவா அண்ணாவிற்கு கால் பண்ண வேண்டுமென போனை எடுத்து ஸ்வைப் செய்து இரண்டு முறை தட்ட, அசம்பிளிட்டி என்ன உதவி வேண்டுமென கேட்கவும், தேவா என்ற எண்ணிலிருந்து போன் பண்ணணும் என்று கூறியிருக்க, அடுத்த நொடி தேவாவிற்கு அழைப்பு பறந்தது‌. 

    காரை ஓட்டியபடி "என்னாச்சு சார்" என்று கேட்க "ஒன்னுமில்லை" என மறுத்தான் ராஜ்குமார்.

"சார்... போன் வருது. காரை ஓரமா நிறுத்திட்டு பேசவா?" என்று அனுமதி வாங்கினான். 

  ராஜ்குமாரோ பேசு என்று கூறிட, போனை ஏற்றான்.

  "தேவா இருக்கிங்களா? நான் நேத்ரா பேசறேன்.‌ சங்கவிக்கு கூட பரீட்சை எழுத உதவினிங்களே.. அங்க கூட இருந்த பொண்ணு. கண்ணு தெரியாதவ" என்று அவளது அறிமுக அடையாளமாக முன் மொழிந்தாள். 

  "ஆங்.. சொல்லுங்கம்மா." என்று தேவா கூற, "நேத்ரா... நேத்ரா.. அந்த பொண்ணு. என்னிடம் பேசினவ" என்று ராஜ்குமார் ஆவலாக எண்ண, "சார், உங்க பாஸ் கண்ணு தெரியலைனு ரொம்ப பீல் பண்ணினார். அதோட காதலி தன்னை விட்டுட்டு போனதா பேசினார். சடனா அழுதுட்டார். எனக்கு என்ன ஆறுதல் சொல்லனு தெரியலை. லாஸ்டா ரொம்ப பீல் பண்ணி போனதா தெரிந்தது. இப்ப எப்படியிருக்கார், நார்மலாயிட்டாரா?" என்று கேட்டதும், தேவாவுக்கு என்ன பேசுவது என்று தெரியவில்லை. காரில் முன்னிருக்கையில் தன்னோடு ராஜ்குமாரும் அல்லவா இருக்கின்றார். 

  "அது வந்து" என்று தேவா இழுக்க, "தேவா... நான் இப்ப பெட்டர்னு சொல்லு." என்றான் ராஜ்குமார். 

"அச்சோ.. சார் பக்கத்துல தான் இருக்காரா. சாரி சார். நான் எதுவும் காயப்படுத்தி பேசிட்டேனோனு பயந்துட்டேன்." என்றதும், "அப்படியெல்லாம் இல்லை" என்றான் ராஜ்குமார். தேவாவோ கையில் போனை வைத்து பார்வையாளராக இருந்தான். 

   "ஓகே சார் வேறொன்னுமில்லை . என் சார்பில சங்கவிக்கு எழுதி தந்ததில் ரொம்ப தேங்க்ஸ். நீங்க தான் அதுக்கு காரணம். சோ உங்க இருவருக்கும் என் தேங்க்ஸ்" என்றவள் வைக்கட்டுமா சார்" என்று அனுமதிக் கேட்டே போனை துண்டித்தாள். 

  ராஜ்குமாருக்கு நேத்ராவையும் அவளது பேச்சும் மனதில் போட்டு தாக்க, அதை பற்றியே எண்ணியபடி வந்தான். தேவாவும் அமைதியாக காரை இயக்கினான்.‌

  வீட்டுக்கு வந்ததும் அறைக்கு கைப்பிடித்து அழைத்து வந்தவன், அறையின் மெத்தையில் அமர வைக்க, ராஜ்குமாரோ "ஏன் தேவா.. இந்த போனை எல்லாம் அந்த பொண்ணு எப்படி பேசுது?" என்று விசாரித்தான். 

"அதுக்குன்னு போன் செட்டிங்ல சில அசம்பிளிட்டி இருக்கு சார். வாய்ஸ் மூலமாக போனை இயக்குறது. கிட்டதட்ட 'ஹே கூகுள்'னு நாம போன்ல சில விஷயத்தை கேட்போமே, அப்படி" என்று கூற, அப்பொழுதும் ராஜ்குமாருக்கு புரிந்தும் புரியாமலும் குழம்பினான். 

''எனக்கு அந்த பொண்ணு நம்பர் வேணும் தேவா. அந்த பொண்ணு என்னிடம் உன்னை மாதிரியே பாஸிடிவா பேசுச்சு. என் மனசு அது மாதிரி பேசறவங்களோட பழகினா மச் பெட்டர்னு இருக்கு." என்றதும், தேவா உடனடியாக "உங்க நம்பர்ல அந்த பொண்ணு நம்பரை சேவ் பண்ணிடறேன் சார். நீங்க பேசணும்னா பேசலாம்." என்று நம்பரை சேமித்தான். 

ராஜ்குமார் அதற்கு மறுக்கவில்லை. எண்ணை சேமித்து வைக்க அவனும் விரும்பினான். 

   இரவு உணவும் தயாராகி கொண்டு வந்து சாப்பிட வைத்தான். ஒரு குழந்தை போல தன்னை ஒரு ஆள் வழிநடத்துவது ராஜ்குமாருக்கு எரிச்சலை தந்தாலும் வேறுவழியின்றி ஏற்க ஆரம்பித்தான். 

   சாப்பிட்டு டிசு பேப்பரால் வாயை துடைத்து விட, "தேவா... சோனாலினு நம்பர் இருக்கும் அந்த நம்பருக்கு கால் பண்ணு" என்று கூறவும் தேவா மறுக்காமல் அழைத்தான். 

ஆனால் இந்த நம்பர் தற்போது உபயோகத்தில் இல்லை என்று வரவும், சோர்ந்துப் போனான் ராஜ்குமார். 

''தேவா... அந்த கண்ணு தெரிராத பொண்ணு நேத்ராவிடம் பேசணும். பார்வையில்லாதவர்களோட நடைமுறை வாழ்வில் சில சந்தேகம் இருக்கு. நான் கேட்டா தப்பா நினைக்காம என்னிடம் பேசுவாளானு போன் பண்ணி பேச கேளு." என்றான். 

  தேவாவோ இது போன்று திடீரென உடலில் பகுதி செயலிழந்து போனவர்களின் மனநிலை அறிந்ததால் "கேட்கறேன் சார்" என்று இம்முறை ராஜ்குமார் எண்ணிலிருந்து அழைத்தான்.‌

   அப்பொழுது தான் தலைமுடியை கொண்டையிட்டு நிமிர, தன்னருகே போன் அதிர்வதை உணர்ந்தாள் நேத்ரா. 

பிறகு போனை எடுத்து ஸ்வைப் செய்தாள். 

  "ஹலோ..  நான் தான் தேவா. ஈவினிங் கூட உங்களோட பேசினேனே." என்றதும், "ஆஹ்.. சொல்லுங்க சார். ஏதோ புதுநம்பர்லயிருந்து கூப்பிட்டு இருக்கிங்க?" என்று ஆச்சரியப்படுத்தினாள். 

  "ஆமா..  இது ராஜ்குமார் சாரோட பெர்சனல் நம்பர். உங்களிடம் அவர் பேசணுமாம்." என்றதும் நேத்ரா சற்று அமைதியானாள். 

  "ஏங்க லைன்ல இருக்கிங்களா? கேட்குதா?" என்றதும், "ஆங் இருக்கேன் சார். கொடுங்க அவரிடம் பேசறேன்." என்றாள். 

   "சார்... நேத்ரா லைன்ல இருக்காங்க. நீங்க பேசிட்டு இருங்க. நான் கீழே போய் சாப்பிட்டு வந்துடறேன் சார்" என்று தேவா போனை கையில் தந்தான். 

  "ஓகே தேவா. சாப்பிடு" என்று அனுப்பிவிட்டு காதில் வைத்தான் ராஜ்குமார். 

"ஹலோ.. நேத்ரா" என்று கூப்பிட, "ஆஹ் சொல்லுங்க சார் நேத்ரா தான்‌" என்று பேசவும், ராஜ்குமாருக்கோ எதற்கு அழைத்தோம்? என்ன பேச அழைத்தோம் என்றதே மறந்தது. சொல்லப்போனால் அவளிடம் பேச வேண்டுமென்று மட்டும் தான் மனம் கூறியது‌. என்ன பேசுவது என்று அவன் நினைக்கவில்லை. 

நேத்ராவே, "சார்.. சாரி.. விபத்து நிகழ்ந்து கண் போனவரிடம் பிலாசிபி பேசிட்டேன். என்னயிருந்தாலும் விபத்துல கண்ணு போயிருக்க கூடாது‌. ஆயிரம் செல்வம் இருந்தாலும், நம்ம வேலை நாமளே யாரோட உதவியும் இல்லாம செய்யறது தான் நல்லது. உங்களை என்‌ பேச்சு காயப்படுத்தியிருந்தா மன்னிச்சிடுங்க" என்றாள். 

  "நோநோ நேத்ரா நீ பேசியதை தான் நான் ரீப்பீட்ட் மோட்ல மனசுல யோசிச்சிட்டே இருக்கேன்.‌ எஸ்... விபத்துல உயிர் பிழைச்சதே பெரிய விஷயம். தேவா மாதிரி ஒரு கேர்டேக்கர், வசதி, இதெல்லாம் எனக்கு கிடைத்ததில் நான் அதிர்ஷ்டசாலி." என்றதும் நேத்ரா மனம் இலகுவானது. 

"அப்பறம்... எனக்கு இப்ப உன்னோட பேசணும்னு ஆசை. ஐ.. மீன்..‌ உங்களோட.. லைப் ஸ்டைல் பத்தி... சாரி சாரி.. நம்மளோட லைப் ஸ்டையில் எப்படி அமைச்சிக்கணும்னு கொஞ்சம் க்ளியரா தெரிந்துக்கிட்டா ஐ சேஞ்ச்டு மை கேரக்டர். எனக்கு சில உதவி தேவைப்படுது. 

டாக்டர் சொன்னார் முதல்ல கஷ்டமாயிருக்கும். பிறகு போக போக உங்களுக்கு சில விஷயம் பிடிப்பட்டுடும், அப்ப எப்படி வாழறதுனு புரிந்துப்பிங்கனு சொன்னார். 

  தேவா மூலமா கண் தெரியாதவங்க எப்படி படிப்பாங்க என்ன செய்வாங்கனு புக்ல வச்சியும் அவன் பார்த்ததை வச்சியும் சொன்னான். அதெல்லாம் கேட்டேன். எனக்கு ரியல் பிளைண்ட்.. அதாவது என்னை போல இருக்கறவங்க எப்படி லைப்பை பேஸ் பண்ணறாங்கனு தெரிந்துக்க ஆசை. தப்பா நினைக்கலைன்னா நீ சொல்லு." என்று தயங்கி ஒருமையில் கேட்க, "எதுனாலும் கேளுங்க சார்." என்றாள். 

  "தனியா படுத்துட்டு இருக்கும் பொழுது என்னென்னவோ கேள்விகள் வந்து பயமுறுத்தும். சட்டுனு நீ கேளுங்கனு சொன்னதும் ஒன்னும் நினைவு வரலை. பட்... இந்த போனை பத்தி கேட்கறேன். உன்னால எப்படி போன் யூஸ் பண்ண முடியுது?" என்று கேட்டான் ராஜ்குமார். 

  ஸ்மார்ட் போன் வைத்திருக்கும் சாதாரண நபர்களுக்கே பெரும்பாலும் சில விஷயம் புரிபடவில்லை. அப்படியிருக்க இவர்களை போல... தவறு தன்னை போல இருக்கும் ஆட்கள் எப்படி கையாள்கின்றனர் என்ற வியப்பில் கேட்டான். 

"அட என்னவோ கேட்க போறிங்கனு நினைச்சேன். இது தானா? சார் போன்ல சில செட்டிங் இருக்கு." என்றதும் இடையில் "ஆஹ்... ஏதோ அசம்பிளிட்டி இருக்கு. அது மூலமாக வாய்ஸ்ல பேச போன் அதுக்கு ஏற்ப கால் பண்ணும், டைப் பண்ணும்னு, வைபிரேட் ஆனா கால் வருதுன்னும், சில பிரத்யோக டோன்வச்சி உங்களுக்கு நோட்டிபிகேஷன் வரும்னு சொன்னான்." என்று முடிக்க, "ஆமா சார்... ஐபோன்னா டாக்பேக், ஸ்மாட்போன்னா வாய்ஸ்ஓவர் இப்படி இருக்கும். அதுல போன்ல இருக்கற சிம்பல்ஸ் பட்டன்ஸ், எழுத்து இதெல்லாம் வாய்ஸ்லயே சொல்லும். கால் அட்டன், வாட்சப் மெஸேஜ, செண்ட் நார்மல் மெஸேஜ் இப்படி யாருக்கு அனுப்பணுமோ,  அவங்களுக்கு தகவல் செய்யும். 

நீங்க இந்த த்ரில்லர் படத்துல ஹே சிரி.. ஹே கூகுள்னு இப்படி ஹீரோ போன்ல பேசறதை பார்த்திருக்கிங்களா?" என்றதும், "யாயா.. ஏதோ ஒரு ஹாக்கிங் மூவில ஹே சிரினு ஹீரோ ஜீவா சொல்வார்." என்று ராஜ்குமார் புரிந்ததில் சொல்ல, "ஆங்.. அது மாதிரி கண்ணுல பார்க்காட்டியும் வாய்ஸ்ல பேசுவோம். எதிர்தரப்புல அதுக்கு வாய்ஸ் டைபிங்ல எழுத்து போய் அனுப்புனு சொன்னா அனுப்பும். கால் பண்ணுனு சொன்னா பண்ணும்‌. அதோட ஸ்வைப் பேட்டர்ன், ஜிஸ்டேர்ன் காம்பினேஷன் எல்லாம் பிராக்டிஸ் செய்து மனப்பாடம் பண்ணிப்போம்‌.

இப்ப ஒரு இடத்துக்கு போறோம். வழியெல்லாம் கூகுள் மேம்மூலமா கேட்டுக்கலாம். 

  படிப்பு பார்த்திங்கன்னா பி.டி.எப் புக் இதெல்லாம் ஸ்கிரீன் ரீடர் வாசிக்கும். 

  யூடியூப் ஆடியோ, ஆன்லைன் கிளாஸ் எல்லாம் படிப்புக்கும் வாய்ஸ் சப்போர்ட் தான். இதை வச்சே பேங்க்ல கூட டீல் பண்ணலாம். 

இன்பெக்ட் பிராக்டிஸ் மேக்ஸ் பெர்பெக்ட் சார். கண் தெரியாதவங்களுக்கு போனும் ஒரு வரப்பிரசாதம் தான்." என்றாள். 

  "அப்ப பிராக்டிக்ஸ் மேக்ஸ் பெர்ஃபெக்ட்னு சொல்லறிங்களா? என்னால பிராக்டிக்ஸ் பண்ணினா தனியா மேனேஜ் பண்ணுவேனா?" என்று கேட்டான். 

  "கண்டிப்பா சார்... ஆனா அதுக்கு கத்துக்கறதுல ஆர்வம் இருக்கணும். மனசுல சோர்வை தேக்கி வைக்க கூடாது. விடாமுயற்சியா ட்ரை பண்ணணும்." என்றாள் நேத்ரா. 

  "நீங்க பேசறப்ப பாஸிடிவ் வைப்ஸா பேசறிங்க. அதுவும் மடமடனு" என்று கேட்டதும், "நான் வானவில் எஃப்.எஃம்-ல ஆர்ஜே-வா இருக்கேன் சார். இதுகூட பேசலைன்னா எப்படி?" என்றாள்.

  "நைஸ்." என்று ராஜ்குமார் கூற, "ஏய்... அங்க பேச வராம என்ன பண்ணற? நீ தூங்கலையா நேத்ரா" என்று சங்கவி வரவும், "சாரி நேத்ரா... நேரமாச்சு நீ தூங்கு. ஆனா அடிக்கடி நான் கால் பண்ணுவேன். தப்பா எடுத்துக்காத" என்று ராஜ்குமார் கோரிக்கையாய் கூற, "சரிங்க சார்..‌ எப்பன்னாலும் கால் பண்ணுங்க. குட் நைட் சார்" என்று துண்டித்தாள். 

  ராஜ்குமாருக்கு ஏதோ புத்துணர்வு தொற்றிக்கொண்டது. நேத்ராவின்

வாய்மொழி வார்த்தைகள் அவனுக்கு மனதில் லேசாக துளிரிட்ட தைரியத்தை கொண்டு வந்தது.

-  தொடரும்.